Last van een lopersknie?
Tractus Iliotibialis Syndroom (ITBS)

Wat is een tractus Iliotibialis syndroom?

Een tractus iliotibialis syndroom is een overbelastingsklacht aan de buitenzijde van de knie.

Lees meer

Aan de buitenzijde van het bovenbeen zit een grote peesplaat of verdikking van de fascielaag die de Tractus Ioliotibialis vormt. De peesplaat zit vast aan de buitenzijde van de knie en hecht aan rond het bekken. 

Het Ilioibiaal Frictiesyndroom (ITBS) is een overbelastingsblessure aan de buitenzijde van de knie. Het wordt ook wel lopersknie of runnersknee genoemd, omdat het vooral voorkomt bij hardlopers en wandelaars. Ook mensen die inactief zijn, hebben een grotere kans om het ITBS te krijgen. De klachten ontstaan meestal door langdurige en eenzijdige belasting. De peesplaat wrijft en drukt repeterend over het uitstekende gedeelte van het bovenbeenbot (laterale femurcondyl). Hierdoor kan de peesplaat aan de buitenzijde van de knie geïrriteerd raken en pijn doen. De hoogste druk op de peesplaat zit rond de 30 graden knie buiging. Dit verklaart waarom vooral hardlopers, fietsers en wandelaars deze klachten kunnen ontwikkelen.

Wat is de oorzaak voor een tractus iliotibialis syndroom?

De oorzaak is over het algemeen een overbelasting van de peesplaat. 

Lees meer

Er zijn meerdere oorzaken in de literatuur beschreven voor het onwikkelen van ITBS klachten. Hieronder staat een lijstje met de meest bekende oorzaken.
– O-benen.
– Overpronatie (de manier waarop de voet kantelt tijdens het hardlopen).

– Versleten schoenen.
– Hardlopen aan de rand van de weg.
– Onvoldoende kracht heup- en bilspieren.
– Onvoldoende stabiliteit.
– Te snelle opbouw van training.
– Verkeerde afstelling fiets (bijvoorbeeld het zadel te hoog).

Zwakte van de bil- en bovenbeenspieren, met name de abductoren, wordt gezien als een belangrijke risico factor. Door verminderde controle van deze spieren tijdens de opvangfase zakt de hardloper meer door de heup. De spanning op de peesplaat neemt hierdoor toe.

Wat merkt ik van een tractus iliotibialis syndroom?

De voornaamste klacht is pijn aan de buitenzijde van de knie tijdens of na een een belasting.

Lees meer

Bij ITBS klachten wordt voornamelijk geklaagd over pijn aan de buitenzijde van de knie. De pijn kan uitstralen naar de buitenzijde van het boven- en onderbeen. Soms is er een zwelling en crepetaties aanwezig aan de buitenzijde van de knie. De knie is  is niet  gezwollen en buigen en strekken zonder kracht op het been gaat doorgaans goed. De pijn is meestal brandend of zeurend van karakter en kan soms als stekend worden ervaren. De klachten beginnen meestal met een kleine irritatie die toeneemt gedurende de (sport)belasting. Mensen hebben over het algemeen pijnklachten en beperkingen met trap aflopen, wandelen in de heuvels of duinen en autorijden.  

Welke onderzoeken zijn mogelijk bij een tractus iliotibialis syndroom?

Een onderzoek bestaat uit een gesprek en lichamelijk onderzoek. Aanvullend onderzoek zoals een MRI-scan is doorgaans niet nodig.

Lees meer

De diagnose is redelijk gemakkelijk door gerichte vragen en lichamelijk onderzoek te stellen. Een blessure van de buiten meniscus of slijtage aan de buitenzijde van de knie lijken qua pijnlocatie gelijk op een ITBS. Er zijn echter een paar typerende verschillen, die een huis- sportarts of fysiotherapeut kan uitvragen of onderzoeken. 

Behalve vragen kan door lichamelijk onderzoek beoordeeld worden of er sprake is van een ITBS. Aanvullend onderzoek van Röntgen of MRI-scan zijn niet noodzakelijk. Met echografisch onderzoek kunnen afwijkingen aan de peesplaat gevonden worden, maar over het algemeen sluit het een ITBS niet uit.

Wat is de behandeling van een tractus ilioitibialis syndroom?

De behandeling bestaat uit advies en doseren van de belasting en oefentherapie.

Lees meer

In de acute fase: In de acute fase (klachten zijn net ontstaat) is gedoseerd bewegen belangrijk. Respecteer de pijn, maar blijf bewegen binnen de mogelijkheden. Gebruik in overleg met de huisarts pijnmedicatie en/of ijs (max 10 min) op de pijnlijke plek. Gebruik altijd een tussenlaag en ijs niet direct op de huid. In het uiterste geval kan een injectie met corticosteroïden worden overwogen. 

In de revalidatie fase: Voor een optimaal herstel is het belangrijk om de individuele risicofactoren in kaart te brengen. Het zou bijvoorbeeld zonde zijn dat je klachten terugkomen, doordat je op oude schoenen aan het trainen bent.  

De oefentherapie wordt opgestart waarbij het verbeteren van de kracht rond het bekken en de heupheffers belangrijk is. Daarbij is het ook goed om de beenspieren te versterken. Eventueel kan het rekken van de spieren rond het bekken helpen en de foamroller voor massage. De belasting van het wandelen, hardlopen en/of fietsen kan op een gegeven moment geleidelijk worden opgebouwd. 

Behalve goed en gedoseerd trainen is het belangrijk om het looppatroon en/of hardlooptechniek te laten beoordelen door een ervaren fysiotherapeut. Een van de meest gemaakte fouten tijdens het hardlopen is een te grote stap en dus lage stap frequentie. Probeer de frequentie eens te verhogen naar 170-180 stappen per minuut. Gebruik hiervoor eventueel een muziekje waarbij de beat wordt aangegeven. Een andere mogelijkheid wat kan helpen bij het herstel zijn (sport)zooltjes. Heb je vooral last bij fietsen, laat dan je fiets afstellen bij een erkende fietsenwinkel.